W wielu sytuacjach życiowych okazywać trzeba dokumenty, które przetłumaczone są z innego języka. By uznawane były za prawdziwe, tłumaczenie musi być wykonane przez tłumacza przysięgłego. Zdaje on specjalny egzamin państwowy, a wszelkie przeprowadzane czynności zapisuje w dokumencie zwanym repertorium.
Wszyscy tłumacze przysięgli wpisywani są na listę tłumaczy i wyposażeni są w pieczęć z własnym nazwiskiem, pozycją na tej liście i językiem, w jakim mają uprawnienia. Oprócz tego mają obowiązek prowadzenia repertorium, które może mieć formę papierową lub elektroniczną. W dokumencie tym zapisywana jest data przyjęcia zlecenia i zwrotu przetłumaczonego dokumentu, a także oznaczenie osoby składającej zlecenie. Znajduje się tam też opis tłumaczonego dokumentu, a więc jego nazwa, autor, język, w jakim został sporządzony, a także dodatkowe uwagi dotyczące np. stanu dokumentu. Tłumacz zaznacza też w repertorium język tłumaczenia, długość dokumentu i liczbę sporządzonych egzemplarzy, a także wysokość wynagrodzenia. Odnotowywane są tam też tłumaczenia ustne i ewentualne odmowy tłumaczenia na rzecz sądu, policji czy organów administracji publicznej.